Kinderen opvoeden in deze tijd

Elke tijd kent zijn eigen inzichten en stijlen qua opvoeding. Onze ouders zijn vaak van de generatie: Niet lullen maar poetsen. Gewoon doorgaan. De generatie moeders van nu zijn vaak een stuk zachter in de opvoeding. We houden rekening met de gevoelens en emoties van onze kinderen en ik denk dat dat iets goeds is. Van nature wil een kind het goed doen richting de ouder. Je komt dan snel in het pleasen terecht. Ik zie een verschuiving waarbij moeders steeds meer rekening houden met het gevoel van het kind. Ik denk dat we meer open staan voor een ‘alternatieve’ route. In mijn tijd als puber was er geen denken aan dat ik een jaar of langer mezelf ging ontwikkelen voordat ik een studie koos. Tegenwoordig zien we dat school zo vermoeiend is voor kinderen dat we heel goed snappen dat ze even tijd en ruimte nodig hebben om tot zichzelf te komen en te voelen wat ze echt willen doen. Hoeveel burn-outs zou dit schelen? Volgens mij heel veel. We stimuleren met onze opvoeding steeds meer om vanuit het hart te kiezen. Ik probeer dit bij mijn kinderen in ieder geval altijd. De balans te zoeken tussen hoe blijven ze verbonden met zichzelf maar ook met de mensen om zich heen. Maar vooral te kiezen voor zichzelf. Luisteren naar hun gevoel en intuïtie. Het is denk ik goed om te beseffen dat hoe klein onze kinderen zijn hun innerlijke weten heel sterk is. Soms nog sterker dan die van ons. Wij kennen al veel lagen van overleving en trauma die ons beeld soms troebel maken. Misschien mogen we nog wat meer kijken naar wat onze kinderen ons komen vertellen en wat we van ze kunnen leren?